Vandaag, zondag 22 februari 2015, bezoeken we de expositie Verhalen uit de Onderduik. Deze expositie zijn ervaringen van Joodse onderduikers te beluisteren en in onderduik gemaakte objecten uit de collectie van het Herinneringscentrum Kamp Westerbork te zien. Zoals een siertegel, beschilderd door de Oostenrijkse Jood Fritz Tauber. Fritz en zijn vrouw hielpen zoveel mogelijk mee in het huishouden van hun onderduikadres. Als er niets te doen was vulde Fritz zijn tijd met schrijven en het beschilderen van tegeltjes.

Om onderduiken in de Tweede Wereldoorlog mogelijk te maken waren geld, relaties en honderden opvangplaatsen nodig. Maar ook moed en bereidheid om een onzekere toekomst tegemoet te gaan, geïsoleerd in een kleine kamer, op een zolder of in een hol.

Toch was er onder deze erbarmelijke omstandigheden ruimte voor liefde. De trouwfoto van Lammie Drenth is hiervan het bewijs. In de boerderij waar Lammie woonde met haar ouders, later het 'Stadskanaalster Achterhuis' genoemd, zaten maarliefst 15 mensen ondergedoken. Één van de onderduikers trok in het speciaal de aandacht van Lammie. Ze raakte tijdens de oorlog zwanger van de Joodse Bennie Kosses. Vlak na de bevrijding, op 8 mei 1945, trouwden Bennie en Lammie.
Op de bus van het Herinneringscentrum Kamp Westerbork staan indrukwekkende cijfers.
Het boerderijtje aan de Kromme Wijk te Stadskanaal waar 15 Joodse onderduikers verborgen werden gehouden. En waar na de bevrijding één van de Joodse onderduikers is getrouwd met de dochter van de famlie Drenth.
Er is een maquette gemaakt van het kleine boerderijtje. Onvoorstelbaar en heldenmoed dat de famlie Drenth er in slaagde in de oorlog vijftien Joodse onderduikers hier te verbergen.