Op 7 maart 2011 was het 66 jaar geleden dat de Amerikaanse Pantserdivisie er in slaagde de brug over de Rijn bij Remagen te veroveren. De brug was in tact en daardoor kon een groot aantal manschappen en materieel aan de andere oever van de Rijn worden overgezet en daar een bruggenhoofd worden geconsolideerd. De weg naar Berlijn lag open. De nederlaag van Hitler-Duitsland was onafwendbaar geworden. Op 7 maart 1945 slaagde`` een kleine voorhoede van de 9e Amerikaanse Pantserdivisie er in onder leiding van Luitenant K.H. Timmermann, die overigens van Duitse afkomst was, de laatste intact gebleven brug over de Rijn te veroveren. De Ludendorffbrug bij Remagen in Duitsland werd tijdens de Eerste Wereldoorlog gebouwd, om troepen en oorlogsmateriaal naar het westelijke front te kunnen transporteren. De brug werd ontworpen door Karl Wiener uit Mannheim. De brug was 325 meter lang en bij hoog water was de onderdoorgang 14,8 meter. Er liepen een dubbele spoorlijn en een voetpad over.  Terwijl de Amerikaanse troepen de Rijnbrug overstaken, probeerden de Duitsers door middel van bombardementen en de inzet van kikvorsmannen de overtocht te verhinderen, maar in tien dagen trokken 40.000 soldaten over de brug.
Op 17 maart 1945 stortte de brug in ten gevolge van overbelasting. Daarbij kwamen achtentwintig Amerikaanse soldaten om het leven. Later verklaarde Generaal Eisenhower dat "de brug haar gewicht in goud waard was geweest".
Er zijn veel boeken over deze belangrijke episode in onze moderne geschiedenis geschreven. Bovendien werd door David L. Wolper een film geproduceerd: "The Bridge at Remagen". Deze film belicht de historische achtergrond, maar is voor het overige volledig vrij uitgewerkt. In 1980 werd in een van de twee peilers van de beroemde brug een museum ingericht.

 

Op 23 oktober 2011 ben ik naar de plaats gereden waar destijds de Ludendorff brug lag, die als enige brug over de Rijn nog in tact was en waarover de Amerikanen snel troepen overheen lieten gaan om een eerste bruggenhoofd te vestigen op de andere oever van de Rijn. Aan beide oevers staat nog een toren. Aanvankelijk zat ik natuurlijk aan de verkeerde kant dus ben ik teruggereden om via Bonn aan de andere kant van de Rijn te komen waar in de toren een klein museum is gevestigd dat herinnert aan de gebeurtenissen op 7 maart 1945. Natuurlijk heb ik ook nog een aantal interessante boeken meegenomen.

 

Film The Bridge at Remagen

 

Verenigde Staten
Oorlog

115 minuten

geregisseerd door John Guillermin
met George Segal, Ben Gazzara en Robert Vaughn

Duitsland, 1945. De troepen van het Derde Rijk trekken zich terug. Om aan de aanvallen van de geallieerden te ontsnappen, is het van cruciaal belang dat ze zo snel mogelijk de andere kant van de Rijn bereiken. De ene brug na de andere wordt vernietigd. Uiteindelijk blijft enkel de brug van Remagen over. Tot ongenoegen van de Duitse officieren ter plaatse, geeft Hitler opdracht ook deze brug op te blazen. Dit zou betekenen dat vele duizenden Duitse soldaten meteen tot een gewisse dood zijn veroordeeld, omdat die dan afgesloten zitten op de geallieerde oever.

 

 

 

 

 

 


 

 

 


 

 

 

 

Remagen toen en nu

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het museum