Als de Joodse klasgenootjes van Jack de Lange (1930) steeds vaker verdwijnen na de razzia's voelt hij een steeds groter wordende angst. Zijn ouders besluiten in 1942 onder te duiken. "Het is niet gemakkelijk om te vertellen hoe het voelt om ondergedoken te zijn; altijd bang dat men ontdekte dat ik niet Bob of Hans heette. Steeds bij andere vreemde mensen in huis en morgen misschien weer een andere plek." Uiteindelijk komt Jack de Lange terecht in Gasselternijveen.
Jack de Lange vertelt zijn boeiend en aangrijpend verhaal over hoe hij als 12 jarige moest zien te overleven als Joodse onderduiker. Hij verbleef op wel dertig verschillende adressen en nergens was hij echt veilig omdat de bezetter jacht op hem maakte. Op de dia is hij te zien als leerling op de HBS, toen hij na de oorlog een inhaalslag maakte.
De naam De Lange kwam ook voor op de lijst met Joodse namen die de Duitse bezetter had samengesteld.

Op verschillende dia's wordt getoond waar hij ondergedoken heeft gezeten. Zie de oranje markeringen. Daarbij een foto van een familie op een onderduikadres.

 

De aanwezige kinderen mochten op het podium zitten en zaten gedurende de hele lezing muisstil en geboeid te luisteren

Na veel omzwervingen kwam Jack de Lange uiteindelijk terecht bij familie Beens in Gasselternijveen.